واژه شهید در مسیحیت

آيا در كشورهاي مسيحي هم شهيد وجود دارد؟

واژه «martyr » به معني «شهيد» در طول تاريخ مسيحيت به كار برده شده است و به معناي كشته شدن در راه عقيده مي باشد. بديهي است كه مسيحيان نيز مانند هر امت و قومي، شهداي فراواني از زمان حواريون تا عصر حاضر دارند. ژوستين شهيد، از جمله آباء كليسا در قرن دوم ميلادي مي باشد كه به دليل امتناع از تقديم قرباني براي خدايان رومي حدود سال 165 دستگير و محاكمه و پذيراي مرگ در راه ايمانش شد.

توضيح بيشتر اينكه:
كلمه مارتير Martyr شهيد، شاهد، گواه كه در مسيحيت به كار مي رود در اصل يك كلمه يوناني است و در يوناني مرادف بود با گواه Witnees درمعناي قانوني و مشاهده.
اين كلمه ابتدا به وسيله حواريون در مورد عيسي(ع) به كار گرفته شد. اين كلمه يوناني بعداً هم چنين اطلاق شد و به كار گرفته شد در مورد افرادي كه، در صدر مسيحيت و پس از به صليب كشيدن عيسي(ع)، مرگ داوطلبانه را بر ترك دين و ايمان خود ترجيح دادند و از اين راه بر اعتماد به حقيقت و ايمان خود گواهي دادند. كلمه مارتير(شهيد) يا ويتنس(گواه) براي اوّلين بار به وسيله حواريون در مورد عيسي(ع) به كار رفت. هر چند مسيحيت، به طور كلي عيسي(ع) رامصلوب مي داند و نه شهيد. در مسيحيت شهيدان به سه گروه تقسيم مي شوند:
1. شهيدان اراده، ايمان و عمل مانند: استفن مقدس.
اين گروه كساني بودند كه با اراده، مرگ را پذيرفتند از دين و ايمان خود دفاع كردند و عملاً كشته شدند.
2. شهيدان اراده و ايمان ونه عمل مانند: لوچياي مقدس.
اين گروه كساني بودند كه از مرگ نجات يافتند.
3. شهيداني كه اراده بر فداكاري نداشتند و مرگ را آگاهانه انتخاب نكردند، ولي به خاطر دين خود به مرگ رسيدند.
به هر صورت ليستي از تغيير و تحوّل اين كلمه فقط در مورد افرادي كه بر اساس ايمان و اراده خود به مرگ رسيدند به كار رفت. همانطور كه يادآوري شد با ازدياد تعداد شهيدان در مسيحيّت، كتابهاي مهم و فراواني در شرح حال شهدا به رشته تحرير در آمد و اين كار«شهيدشناسي» يا مارتيرلوژي Martyrology نام گرفت در كليساي كاتوليكي 14000 نفر به عنوان شهيد شناخته مي شوند و مورد احترام رسمي مي باشند.
تاريخ بزرگداشت شهداي مسيحيت به قرن دوم ميلادي منتهي مي شود.
آرامگاه شهدا از احترام خاص برخوردار بود و محل دعا و نيايش گرديد.
سپس كليساها بر فراز مزار آنان بر پا شد كه به مارتيريوم Martyrium يا شهادتگاه شهرت يافت.
اين نكته قابل توجه است كه همانطور كه كلمه شهيد در اسلام به معناي گواه و الگو نمونه هر دو به كار رفته است، در مسيسحيت نيز مارتيرها گواه و الگو هر دو شناخته مي شدند و مسيحيان شهيدان خود را نمونه هاي كامل مسيحيت مي دانستند. رنگ سرخ، كه رنگ خون بود، شعار شهادت معرفي شد و در كليساي كاتوليكي تا سال 1969 شعار شهادت و رنگ سرخ مورد توجه و احترام خاص بود. روز شهادت شهيدان، روز آغاز زندگي جاودانه آنان تلقي مي شد و به همين جهت به عنوان جشن ميلاد آنان شناخته مي شد.