عقاید اسماعیلیه

اسماعیلیه بر پایه چه عقایدى استوار است؟

اسماعیلیه معتقدند که زمین هرگز خالى از حجّت نمى شود وحجت خدا بر دو گونه است: ناطق و صامت، ناطق، «پیغمبر» و صامت، «ولىّ و امام» است که وصى پیغمبر مى باشد و در هر حال حجت مظهر تمام ربوبیت است.
اساس حجت، پیوسته روى عدد هفت مى چرخد به این ترتیب که یک نبى مبعوث مى شود که داراى نبوت (شریعت) و ولایت است و پس از وى هفت وصى داراى وصایت بوده و همگى داراى یک مقام مى باشند جز این که وصى هفتمین، داراى نبوت نیز هست و سه مقام دارد: «نبوت و وصایت و ولایت». باز پس از وى هفت وصى که هفتمین داراى سه مقام مى باشد و به همین ترتیب.
مى گویند: آدم(علیه السلام) مبعوث شد با نبوت و ولایت. هفت وصىّ داشت که هفتمین آنان نوح و داراى نبوت و وصایت و ولایت بود، و ابراهیم(علیه السلام) وصى هفتمین نوح، و موسى وصى هفتمین ابراهیم، و عیسى وصى هفتمین موسى، و محمد(صلى الله علیه وآله) وصى هفتمین عیسى، و محمد بن اسماعیل وصى هفتمین محمد(صلى الله علیه وآله) به این ترتیب محمد(صلى الله علیه وآله) و على و حسین و على بن حسین (امام سجاد) و محمد باقر و جعفر صادق و اسماعیل و محمد بن اسماعیل (امام دوم حضرت حسن بن على(علیه السلام) را امام نمى دانند) و پس از محمد بن اسماعیل، هفت نفر از اعقاب محمد بن اسماعیل که نام آن ها پوشیده و مستور است و پس از آن هفت نفر اولى از ملوک فاطمیّین مصر، که اول آن ها «عبیداللّه مهدى» بنیانگذار سلطنت فاطمیین مصر مى باشد.
اسماعیلیه معتقدند که علاوه بر حجت خدا، پیوسته در روى زمین دوازده نفر نقیب که حواریین و خواص حجت اند وجود دارد ولى بعضى از شعب باطنیه (دروزیه)، شش نفر از نقباء را از ائمه مى گیرند و شش نفر از دیگران.(1)

1-شیعه در اسلام، ص 68.