هندو

مقدسات هندوها و مقدسات مسلمانان

بعضي از اقوام در دنيا چيزهايي را مقدس مي شمارند كه از نظر ما خرافه است ولي آنها در عين باطل بودن باورشان جواب هم ميگيرند؛ مثل هندوها كه گاو را مقدس ميشمارندوگاهي اوقات واقعااين تأثير را دارد.حال چگونه با اينكه عقيده شان باطل است جواب مي گيرند؟

پاسخ اجمالي:
در تمام اديان مي توان مصاديقي براي شفا يابي پيدا نمود. لكن توجّه شود كه شفا يابي يك شخص، دليل بر درستي عقيده ي او نيست؛ بلكه صرفاً دليل است بر دلشكستگي او و عنايت خدا به وي. همان گونه كه رسيدن روزي عادي از طرف خداي رزّاق به كفّار، دليل بر اين نيست كه خداوند متعال آنها را تأييد مي كند.

پرستش اندام تناسلي

آيا درست است كه در برخي كشورهاي آسيايي نظير هند و ژاپن حتي اندام تناسلي انسان را مورد پرستش قرار مي دهند؟

كيش آلت پرستي يكي از فرقه هاي آيين هندو است كه محلّ اصلي آن كشور هندوستان است. آيين هندو معتقد به صدها خدا و داراي صدها فرقه است كه معروفترين خدايان آن برهما، ويشنو و شيوا مي باشد. شيوا بتي است با چهار دست كه در حال رقصيدن است و نقش او در عالم ، فاني كردن و احياي مجدد است. شيوا پرستان ، به آلت جنسي شيوا ، كه آن را لينگا يا نرينه مي نامند ، عنايت ويژه داشته آن را هم مي پرستند.

توحید و اوپانیشادها

منظور ازاوپانيشادها چيست ؟ با توجه به اين اينها مشركند اين تعبير علامه طباطبايي كه مي فرمايد از كتاب اوپانيشادها رايحه توحيد به مشام مي رسد چيست ؟ كساني مثل سيد حسين نصر با استناد به اين جمله پلوراليزم ديني را اثبات مي كنند ؟؟؟؟؟؟؟

در دوره برهمني (سالهاي 800 قبل از ميلاد مسيح تا 500 قبل از ميلاد مسيح)، در هند، آيين قرباني به افراط گراييد و با توسعه آن مسائل عميق ديني به فراموشي سپرده شد. قرباني اسب و چيزهاي ديگر آسيب شديدي به اقتصاد كشور وارد آورد و خزانه پادشاه را تهي كرد. از اين رو، برهمنان چاره كار را در اصلاح دين ديدند و بدين منظور براهمناها را پديد آوردند كه مشتمل بر دو بخش است:
الف) آرنياكاها يعني جنگل نامه، مشتمل بر مسائل مورد نياز اهل رياضت؛
ب) اوپانيشادها به معناي نزديك نشستن، كنايه از آموختن اسرار دين.

چگونگي روزه در آيين هندو، بودا و يهوديت

چگونگي روزه در آيين هندو، بودا و يهوديت چگونه است بیان فرمایید؟

يا ايها الذين آمنوا کتب عليکم الصيام کما کتب علي الذين من قبلکم لعلکم تتقون. (بقره/180)

نقد هندوئیسم و برتری اسلام

چه نقدهای کلی بر دین هندوئیسم وارد است و برتری اسلام را بیان کنید؟

آیین هندو از جمله ادیان ابتدایی است؛ البته این در صورتی است که دین را «اعتقاد به امری قدسی» (1) بدانیم وگرنه در مقایسه با ادیان ابراهیمی، آیین هندو مجموعه ای از افسانه ها، اساطیر و برخی توصیه های اخلاقی و عرفانی است. هندوئیسم تکامل یافته «آنیمیسم» است و بنیان گذار آن مشخص نیست. این آیین، گونه ای فرهنگ، آداب و سنن اجتماعی است که با تهذیب نفس و ریاضت همراه است. با اندکی تسامح می توان اصول این دین را چنین برشمرد:
1. اعتقاد و احترام به کتاب های باستانی و سنت های دینی برهمنان؛
2. پرستش خدایانی که به ظهور آن ها در دوره های قدیم عقیده دارند؛
3. اعتقاد به تناسخ؛

فلسفه وحدت وجود در هندو

حكيمان و دانشمندان هندو مى گويند خدايان بى شمار آن دين همه مظاهر يك خداى واحد و بزرگند و تمام موجودات بخشهايى از كالبد عظيم الوهيت به شمار مى روند. از ديدگاه آنان اين جهان و همه اجزاى آن در حقيقت خيالى بيش نيست . اين خيال را مايا (Maya) يعنى فريب و وهم ، مى نامند. به عقيده آنان تمام اين صورتهاى وهمى سرانجام نابود مى شوند و تنها برهما كه ثابت و پايدار است ، باقى مى ماند.
در قرون اخير عرفان هندويى غربيان را مسحور كرده است ، همان طور كه عرفان اسلامى نيز در جلب كردن غربيان به اسلام سهم زيادى دارد.

نظريه تناسخ و تصور كارما

بر اساس قانون كارما (Karman) به معناى كردار، آدمى نتيجه اعمال خود را در دوره هاى بازگشت مجدد خود در اين جهان مى بيند. كسانى كه كار نيك انجام داده اند، در مرحله بعد زندگى مرفه و خوشى دارند و آنان كه كار بد مى كنند، در بازگشت با بينوايى و بدبختى دست به گريبان خواهند بود و چه بسا به شكل حيوان بازگشت كنند. به عقيده برخى تناسخيان ، بازگشت انسانها ممكن است به يكى از چهار صورت زير باشد كه تصادفا به ترتيب الفبا از جمادات تا انسانها را شامل مى شود:
1. رسخ ، يعنى حلول شخص متوفى در جمادات ؛
2. فسخ ، يعنى حلول شخص متوفى در نباتات ؛
3. مسخ ، يعنى حلول شخص متوفى در حيوانات ؛

خدايان سه گانه در هندو

آرياييان هندوستان مانند ساير مشركان به خداى حقيقى جهان نيز معتقد بودند و او را برهما (Brahman) به معناى قائم بالذات و ازلى و ابدى مى ناميدند. آنان در آغاز بت و بتخانه نداشتند و مراسم عبادى خويش را در فضاى باز مى دادند و به خدايانى مذكر كه معمولا نماد اجرام آسمانى بودند، عقيده داشتند. در دورانهاى بعد بتهايى بى شمار و بتخانه هايى باشكوه و گوناگون ساختند و خدايانى مانند الهه مادر، الهه زمين ، مار كبرا و غيره را به مجموعه خدايان خود مى افزودند.
خدايان تثليث هندو (Trimurti Hindu) عبارتند از:
1. برهما (Brahman)، خداى ايجاد كننده (كه قبلا اشاره شد)؛

فلسفه اوپانيشادها

در دوره برهمنى (سالهاى 800 ق .م . تا 500 ق .م .) آيين قربانى به افراط گراييد و با توسعه آن مسائل عميق دينى به فراموشى سپرده شد. قربانى اسب و چيزهاى ديگر آسيب شديدى به اقتصاد كشور وارد آورد و خزانه پادشاه را تهى كرد. از اين رو، برهمنان چاره كار را در اصلاح دين ديدند و بدين منظور براهمناها را پديد آوردند كه مشتمل بر دو بخش است :
الف ) آرنياكاها (Aranyakas) يعنى جنگل نامه ، مشتمل بر مسائل مورد نياز اهل رياضت ؛
ب ) اوپانيشادها (Upanishads) به معناى نزديك نشستن ، كنايه از آموختن اسرار دين .

هندوئيسم

آيين هندو در قديم دين برهمايى خوانده مى شد كه به برهما، خداى هندوان اشاره مى كرد. هندوئيسم شكل تكامل يافته آنيميسم است و به همين دليل بنيانگذار آن شناخته شده نيست . اين آيين گونه اى فرهنگ ، آداب و سنن اجتماعى است كه با تهذيب نفس و رياضت همراه شده و در تمدن و حيات فردى و جمعى مردم هندوستان نقش بزرگى داشته است .
1-1- مردم هند پيش از هجوم آرياييها

تاریخ هندوستان

حدود 3500 سال پيش قومى كه خود را آريا (Arya) يعنى نجيب و شريف مى خواندند، از آسياى مركزى به اطراف رود سند (در جنوب پاكستان كنونى ) مهاجرت كردند و با پيشروى به سوى مشرق ، سرزمينى را كه بعدا هندوستان ناميده شد، در معرض تاخت و تاز خود قرار دادند. در همان روزگار دسته اى ديگر از قوم آريا به سرزمينى مهاجرت كردند كه پس از آن ايران نام گرفت . دسته هاى ديگرى از قوم آريا در اروپا منتشر شدند.